Plotseling:

Het is ongeveer half september als wij een mailtje krijgen van de jongens van Pike Master Lures. Gaan jullie (Hans en Tim) mee naar Noorwegen om te vissen op snoek? De plannen om in het buitenland te gaan vissen op snoek zijn al eens gemaakt. Maar toen ging de reis niet door omdat we te laat waren met inschrijven.

Nu is er dus een nieuwe kans en na kort overleg heeft Hans eigenlijk al ja gezegd. We krijgen een paar dagen later al bericht dat we ingeschreven zijn en of we het geld voor de trip over willen maken. Nu is het dus definitief en moet er in twee weken nog heel wat geregeld worden omdat de trip in de eerste week van oktober plaats gaat vinden.

De heenreis:

Nadat er veel spullen zijn aangeschaft is het al snel oktober. De auto is gereed voor de reis, heel wat rubber in de takels gezet, haken geslepen en kunstaasdozen gesorteerd (nu zie je pas echt hoeveel kunstaas je eigenlijk hebt). Na het nodige eten te hebben ingeslagen is het dan zover. We moeten zaterdag ochtend om half tien in het puntje van Denemarken zijn om onze boottickets te halen voor de bootreis die de jongens van PML voor ons geregeld hebben.

Volgens de route planner zal het een autorit worden van ongeveer acht en een half uur als je in een keer door zou rijden. De auto wordt vrijdag avond om acht uur gestart en daar gaan we. Door Nederland gaat het simpel en we zijn al snel bij de Duitse grens. Bij de Duitse grens aangekomen moeten we stoppen, blazen en onze papieren laten zien. Dat is allemaal in orde en binnen vijf minuten kunnen we onze weg vervolgen.

Door Duitsland gaat het ook prima en we rijden een lange tijd achter Nederlandse vrachtwagens, die er flink de gang in hebben. Een half uur voor de Deense grens worden we door twee Duitse persoonswagens ingesloten en worden we gedwongen om naar de kant te gaan. Daar staan nog heel wat auto's en we worden helemaal doorgelicht. Hoe makkelijk het in Nederland gaat des te moeilijk doen ze hier. Na veel geharrewar en wat gevloek (de douane greep namelijk in elke koffer en tas in wat dreggen) kunnen we eindelijk verder.

Kort nadat we in Denemarken aankomen, zijn we weer het zaadje en kunnen we weer aan de kant. Deze keer kunnen we na een korte blik in de auto gelukkig weer op weg. Vier lange uren later komen we eindelijk in de Deense haven aan. Daar kunnen we snel de kaartjes halen.

Eenmaal op de boot aangekomen kunnen we negen uur rustig aan doen en hebben we veel gelachen met de jongens van Pike Master Lures en twee zuiderburen die ook mee gaan. In Oslo aangekomen is het nog drie kwartier rijden naar onze huisjes in Tyriheim.

Tyrifjorden:

Dag: 1

Het is al aardig donker als we aankomen, we kunnen nog net een glimp zien van het enorme meer waar we op gaan vissen deze week. We zijn het flink zat na de reis en pakken snel de spullen uit de auto. Ik wil nog wel even vissen, en maak een hengeltje met een schuifloodje en een wormpje klaar. Gauw even een visje vangen.

Na een kleine wandeling door het donker en natte struiken heb ik een klein steigertje gevonden.Na wat aanbeten en alleen een kale haak houd ik het voor gezien. Eenmaal terug in het huisje bedden op maken en ‘vroeg’ er in. Onze huisgenoten Alex en Ron zijn er nog niet want zij zijn niet met de boot gegaan. Ze rijden met de auto via Zweden hierheen en zullen pas rond vier uur 's nachts bij het huisje aankomen.

Dag: 2

Half 7 en de wekker gaat. Alex en Ron zijn ook aangekomen en al wakker. Na een korte babbel kunnen we aan het ontbijt beginnen. De oven aan en de afbakbroodjes er in. De warme broodjes moeten nog even op ons wachten, omdat Leon binnen komt en onze hulp nodig heeft met een nieuwe boot traileren.

Eenmaal bij de trailerhelling kom ik erachter dat ik gisteravond in iemands achtertuin heb gevist. De nieuwe boot en 9.9 pk motor is deze week voor ons. Ik vaar de boot snel naar de steiger zodat we het ontbijt af kunnen maken. Een klein uurtje later kunnen we eindelijk het water op. Dat is niet eenvoudig omdat je door een bospaadje heen moet om bij de steiger te komen.

Met al die hengels en kunstaas zal dat een probleem worden. Leon heeft de oplossing, verderop aan het meer ligt een hotel met parkeerplaats. Daar kunnen we de bootjes heen varen en het visgerei inladen. Zo moeten we alleen zelf door het paadje naar de steiger. Dit blijkt prima te werken en besluiten dit de hele week zo te doen. De spullen zijn ingeladen en eindelijk kunnen onze pluggen en shads het heldere Noorse water in.

Het zal een prachtige dag worden en er schijnt een lekker herfst zonnetje. Het is snel raak, al na twintig meter trollen zit ik vast op de bodem. Motor uit en terug varen en andere hengel binnen draaien. Hey hangen, ik heb een vis gehaakt op een diepduikende hornet van Salmo. De vis geeft een pitte strijd en een dikke Baars komt kopschuddend naar boven.Na een klein minuutje kan de vis geland worden. Wat een prachtige Baars! Een bijna oranje buik en felrode vinnen. Het stekelriddertje is 37 cm.

Na een foto gaat de vis snel weer terug. Snel de motor weer aan en op naar de eilandjes. Er staan genoeg planten op de ondiepe stukken en de jerkbaits vliegen al snel richting de kantjes. Na Enkele worpen is het weer raak voor mij. Dit maal een klein snoekje van 48 cm. Maar ja de eerste snoek in Noorwegen is een feit. Na nog een paar worpen is het plantenbedje uitgevist en we varen weer verder. Wat een mooie omgeving hier en wat is het water helder.

We kunnen tot bijna vier meter de bodem kijken en de scholen speldaas zien zwemmen.We gaan nog even een baaitje in dat helemaal vol staat met planten. Na een heleboel worpen en nog meer groente aan de haak houden we het voor gezien en gaan naar de volgende stek. Daar aangekomen vang ik al snel mijn tweede snoekje. Het is erg taai om in het ondiepe Snoek te vangen en de Snoeken die we vangen zijn klein. Verderop zien we een andere boot en varen langzaam die kant op.

Hans heeft een grote baars shad van 20 cm in zijn steun hangen en die waggelt rustig heen en weer. Plotseling staat die hengel krom en bonkte heen en weer. Hans pakte snel zijn hengel en zegt dat dit wel een zestiger/zeventiger is. De vis komt richting het oppervlak en beukt met zijn kop.“Hé, een snoekbaars”, zegt Hans. “Dat kan niet, die zitten hier niet”, zeg ik. Op dat moment zien we een echte beul van een baars bij de boot komen. Dit is echt een baars uit je dromen en toen was het stil…..

De Shad hangt rustig in het water en de gestreepte gigant zwemt nonchalant terug naar de bodem. Losgeschoten!!!! Het blijft even stil in de boot en de teleurstelling is van Hans zijn gezicht te lezen. Zelfs het vloeken blijft uit en Hans gaat rustig zitten. Wat een baars stamelt hij uit. Na wat gespeculeerd te hebben hoe groot deze vis was gaan we weer aan de slag. Dichter bij het bootje, blijkt het Leon en Evert te zijn.

Na een kort gesprek gaan we er weer van tussen. Er zou een goede baarsplek tussen twee eilandjes zijn dus daar gaan we heen. Rustig trollen dan maar met dieplopende softbaits. Er zijn wat lokale vissers bezig op een plek waar bijna twintig meter water staat. Toch maar even kijken. Eenmaal boven het diepe water brengen we de softbaits maar even dieper.

Ron en Alex komen ook aanvaren. Even een praatje maken over de vangsten en de Sizmic Magnum Toad binnendraaien. De Toad komt in zicht met daar achteraan een forse snoek die er op het zelfde moment overheen schuift. “Die is wel een meter”, roep ik. Na een korte dril blijkt het toch geen meter te zijn. De snoek is 86 cm en bloedmooi getekend. Donker groen met fel gele stippen. Ze zitten er dus toch! 

Tijdens het praatje met Ron en Alex laat Hans zijn eigenbouw jerkbait zien en showt de actie in het water. Na een paar worpjes laat Hans de jerkbait even zinken. Ze zitten toch diep hier hahah. Na twee tikken is daar de klap. BOEM HANGEN!!!!! De Jerkbait is helemaal verdwenen en na hevig kopschudden komt er weer een mooie vis boven. 95 cm is deze dame.

Dit is de plek denken we, maar helaas na een uur werpen en trollen nog geen stootje. Op naar de volgende stek. Het begint al donker te woorden en Hans ziet wat klein grut springen. Daar moet baars zitten. Na een paar worpen heeft hans al een leuke baars gehaakt en hebben we weer goede moet. Er zit hier een grote school speldaas en onze kamergenoten hadden het ook gezien. Na een stuk of tien baarsjes is het aardig donker en we besluiten te stoppen met vissen.

Onder de avondmaaltijd vertelt Alex over de uit Amerika overgekomen Dropshot techniek.Die avond komen we met zijn alle bij elkaar om onze vangsten te bespreken. Ook worden er kaarten van het meer uitgedeeld en een biertje gedronken natuurlijk. De eerste visdag zit er op en we hebben het vergeleken met de andere niet verkeerd gedaan.

Dag: 3

Half 8 gaat de wekker. Na een heerlijk ontbijt, wat geknutsel aan kunstaas en wat dropschot onderlijntjes, die Alex voor ons heeft geknoopt kunnen we het water weer op. Het is aardig mistig en het spettert een beetje. We gaan samen met Alex en Ron richting de rivier daar zou het water kouder zijn en de snoeken losser. Na ruim een uur varen zijn we er bijna.

Nu merk je pas hoe groot dit meer is. Eenmaal aangekomen blijkt het water inderdaad een paar graden kouder te zijn. Maar op een paar meeuwen na is hier geen teken van leven. Zelfs geen springend prietvisje zo als Alex dat noemt. Toch maar proberen. Het is een slechte zet om hierheen te gaan, geen snoek te bekennen hier.

Dan maar afdruipen en terug naar de stekken dichter bij het huisje.Het is harder gaan regenen en we komen pas laat in de middag terug. Dan maar boven het diepe gat van gister vissen. En verdraait Hans pakte al snel een mooie zeventiger op een de Manss Twinler.

Ik pak nog een snoek van 85 cm op een Manss Giga grub. Ze zitten toch diep. Zo ongeveer op tien meter net boven de spronglaag.

Het begint al donker te worden en we hebben met onze huisgenoten afgesproken nog even te dropshotten. Dit is een goed idee en die avond hebben heel wat baarzen en enkele snoekjes de binnenkant van onze bootjes gezien. Thuis in het huisje maakt Alex een heerlijke maaltijd en we maken het weer laat.

Dag: 4

Acht uur gaat de wekker en na een kort ontbijt, op naar het water. Alex en Ron hebben een bun in de boot en zullen wat baarzen vangen voor onder een dobber. Wij gaan jerkbaiten op een ondiep stuk wat grenst aan het diepe gat van twintig meter. Onderweg daarheen hangen we kleine plugjes overboord en vangen we baarsjes en wat kleine snoekjes van in de 40 cm.

Eenmaal op de stek vangt Hans al snel een vijftiger en ik vang er een van ongeveer de zelfde grote. Nu het diepe weer opzoeken en de Twinlers waar we mee vissen, uitgooien naar de bodem laten zakken en met lange weer binnenhalen. Hans hangt een Magnum Toad in de steun en ik een forse aasvis onder een dobber. Na ongeveer een kwartier wordt mijn Twinler halverwege gepakt, en weer een mooi getekende snoek komt boven.

Nog een kwartier later is het weer raak maar nu voor Hans. De Grote Toad is gepakt en de steunhengel staat als een hoepel. Ook deze vis wordt geland en is groter dan die van mij.

Niet veel later schrik ik me wezenloos. Een grote snoek volgde mijn Twinler die ik deze keer wat sneller naar binnen trek. Mijn hart zat in mijn keel! We hebben al een tijd geen aanbeten meer. Hans heeft een Bull Dawg aan zijn handhengel. Hij gaat even een broodje eten en haalt voor de zekerheid zijn stuk rubber binnen.

Alweer komt er een grote snoek achteraan, maar hij heeft niets in de gaten. Ik zie de grote vis, die de metergrens zeker passeert, vertikaal naar die zwabberende staart kijken. Als de Bull Dawg uit het water komt verdwijnt ook deze mooie vis weer. Na nog een paar aanbeten die wij helaas niet verzilverd bellen we Ron maar eens op. Zij hebben met grote baarzen onder een dobber al een paar mooie snoeken gevangen en ook op kunstaas hebben zij succes.

Dan daar maar even kijken en langzaam slepen we die kant op. Als we aankomen verteld Alex dat hij er drie heeft gevangen en nog een paar heeft verspeeld. Ron heeft nog geen aanbeet gehad die dag en is daar duidelijk niet mee in zijn sas. Ze vertellen ook dat er hier veel baars zit op een meter of acht.

Wij gooien de Dropshot lijntjes overboord en verdraait de ene na de andere grote baars word binnengehaald. Alex en Ron verdwijnen langzaam achter een eilandje en het begint te schemeren. Dat mag de pret niet drukken en we blijven mooie baarzen vangen. Hans vangt de grootste van 38cm.

Ik krijg ook een mooie Baars aan de lijn. Deze baars heeft echt pech vandaag, na een metertje van de bodem te zijn gedrild vliegt mijn 3 tot 12 grams hengeltje tot in het handvat krom. Jeetje, dit is een beste zei ik nog. Kort daarna blijkt alles te zijn losgeschoten maar de grote baars hangt er nog aan. Deze pechvogel heeft een paar diepe sneden dus is dus onder de dril gegrepen door een snoek.

Ik heb toevallig nog een takel en een dobber klaarliggen en deze baars gaat weer overboord maar nu met een paar piercings. We vangen nog een paar baarsjes met dropshotten, maar de baars onder de dobber blijft onberoerd. Het begint nu pittig donker te worden en we besluiten te stoppen. Op dat moment schiet de dobber toch onder, de baars is gepakt.

Lijn strak draaien contact zoeken met de vis en aanslaan. En jawel een grote snoek hangt aan mijn takel. Echter vlak bij de boot schiet de vis los en ook de baars is verdwenen. Jammer maar zo zit het visspelletje in elkaar. Vandaag helaas nog geen meter in de boot maar wel veel grote baarzen gevangen.

Dag: 5

Vandaag gaan we een beetje bij Alex en Ron in de buurt blijven om zodoende Ron een mooie snoek te laten vangen. Net als gisteren eerst het ondiepe uitvissen en daarna de twintig meter weer opzoeken. Ik heb al de hele week succes op het ondiepe met mijn Salmo Jack. Ron heeft die jerkbait ook mee en die gaat dus aan zijn onderlijn. Gelukkig krijgt hij al snel een paar aanbeten. Helaas blijven deze snoeken niet hangen. Na een tijd alleen een paar baarzen, die de jerkbaits volgen, dus houden wij het voorgezien. Ron en Alex blijven het nog even proberen en al snel zijn ze een eind weg.

Na een paar uur vissen op twintig meter hebben we nog steeds geen aanbeet gezien. Dan maar weer dropshotten. Dat is een goede keus en ondanks de harde regen, vangen wij de ene na de andere baars. Veel baarzen zijn langer dan 30 cm en we vangen de grotere op ongeveer negen meter water. Binnen een uur hebben we er meer dan vijftig gevangen.

Ik heb al de hele week om kip lopen zeuren maar de kip uit de lokale supermarkt ziet er slecht uit. Wat moeten we vanavond eten? De oplossing is dichterbij dan we denken. We hebben een paar forse baarzen in de boot die we als aasvissen willen gebruiken. Met aasvissen slepen ligt niet echt in ons straatje en de dode baarzen willen we niet zomaar overboord gooien. Normaal nemen we nooit vis mee, maar ’s avonds hebben we de baarzen door de chicken tonight gedaan.

Ron en Alex zijn weer in zicht. Alex heeft een mooi talud gevonden en al een paar snoeken gevangen. Wij ook maar eens proberen. Ron heeft nog steeds niets gevangen en maakte een grapje dat hij naar huis wil. Hij heeft veel pech. Hij krijgt veel aanbeten maar verspeelt de vissen. Ook op de grote snoek shad die hij van mij heeft geleend krijgt hij een harde aanbeet. Maar helaas, de Fluor Carbon onderlijn is in twee gebeten en de snoek zegt toedeloe.

Ron zijn gezicht spreekt boekdelen. Eindelijk krijgt Ron weer een vis aan de lijn en weet deze ook te vangen. Het is wel geen monster maar wel een mooie vis. Alex heeft al meerdere snoeken gevangen. Wij alleen nog maar een paar kleintjes. Dat talud afgooien levert bij ons niets op. Toch maar wat anders proberen. Het is een mooi recht talud en wij besluiten de boot op elf meter te houden en dan te gaan diagonalen met donker gekleurde Twinlers en Magnum Toads.

In een korte tijd vangen we drie mooie tachtigers. Het is al weer donker en na nog een half uurtje dropshotten, gaan weer naar het huisje. Het heeft vandaag veel geregend en toen ik het eten klaar maakte zijn de andere de spullen aan het uitstallen om te kunnen drogen. We voelen ons helmaal thuis met het hele huisje vol met kunstaas, regenkleding, hengels enz. Na een paar lekkere koude biertjes en bezoek van jongens uit het andere huisjes is ook deze natte en taaie dag over.

Dag: 6

Vandaag is het alweer de laatste volledige visdag. Het ontbijt laten we maar zitten en nemen wat extra broodjes mee voor in de boot. Het is weer mistig en we gaan meteen naar het mooie talud waar we gisteren een paar mooie vissen hebben gevangen. Het loopt helemaal niet daar dus gaan we het ondiepe weer bestoken met jerkbaits.

Ook dit werkte niet en na een paar missers en twee kleine snoekjes houden we het ook daar weer voor gezien. We zoeken Ron en Alex maar weer op. Misschien hebben zij nog een goed idee. Ron en Alex hebben ook op het talud gevist en ook geen vis gevangen. We gaan toch maar met z’n vieren het ondiepe uitvissen. Het weer begint op te klaren en het zonnetje breekt door. De T-shirts kunnen zelfs uit.

Bij wat bootjes in de buurt kunnen we de baarzen tussen de plantjes zien staan. Ik ben met een kleine Toad aan het vissen en weet zodoende nog een klein snoekje te vangen. De baarzen hebben nergens interesse in en genieten net als ons van het zonnetje. Ron en Alex zijn aan het dropshotten omdat bij hun de snoek vangsten uitblijven. Ze vangen snel wat baarzen en zelfs een paar snoekjes zijn gek van het huppelende visje. We hebben weer dolle pret met die gasten.

Ron heeft weer een shad overboord en staat nu zelfs met twee hengels te vissen. Als hij weer met een hengel staat te smijten vangt hij een mooie snoek. Het is weer tijd om het mooie talud op te zoeken. Onze zuiderburen Kris en Koen hebben het zelfde idee en zijn daar al aan het vissen. Ik krijg er al snel een snoek aan maar deze is niet zo heel groot.

De snoek is in de zestig en schud flink met zijn bek. De Twinler waar we al de hele week goed mee hebben gevangen heeft al heel wat te voorduren gehad. Vlak bij de boot schudt de snoek deze helemaal kapot en vliegt van de haak. Helaas de goede Twinler is weg maar de snoek van in de 60 cm is binnenboord. Niet veel later krijgt ook Hans op een Twinler een aanbeet. Dit is een grotere snoek die er goed van tussen gaat. Na een mooie dril kan Hans de mooie snoek van 90 cm in de boot tillen.

Terwijl hij de vis terug zet pak ik voor de fun zijn hengel en werp een keertje. Hans vraagt waar zijn hengel is en ik zeg voor de grap dat die overboord ligt. Op dat moment krijg ik een harde beuk op de hengel en is het BOEM HANGEN!!! Ik heb een beste snoek aan de lijn en is met 95 cm meteen mijn grootste van de trip.

Het weer slaat snel om en het regent weer. Er verschijnt wel een hele mooie regenboog. Hans vangt even later nog een snoek van 91cm. 

Niet lang daarna is het weer pittig donker en dus tijd om te stoppen. Die avond gaan we met z’n alle naar het hotel om nog even na te praten. Leon en Evert hebben nog een verassing voor ons. Ze hebben voor iedereen nog een prijsje. Die ze op een leuke manier uitreiken. Ik heb de prijs van de meeste snoeken en Hans van de grootste baars.

Dag: 7

De laatste dag in Noorwegen is aangebroken. Vandaag wat later uit bed en lekker ontbijten. Alle spullen in de auto laden en nog een paar uurtjes vissen. We gaan nu op een ander stukje van het meer vissen en ik vang nog een slanke snoek van 90cm.

Later hangt er weer wat aan mijn lijn maar nu is het een stuk touw. Nieuwsgierig dat ik ben haal ik het touwtje op. Er zit een half vergaan kreeftenvalletje aan met een klein kreeftje er in. Op naar het talud van gisteren en Hans krijgt met de eerste worp meteen een dikke beuk om zijn hengel. De snoek vecht tot het uiterste en neemt diepe runs.

Wat een sterke vis is dit en we beginnen al over een metersnoek. De vis komt even wild kopschuddend boven en het is inderdaad een grote snoek. “Misschien haalt hij het”, zei ik. En de vis duikt snel weer de diepte in. Na een mooie dril geeft ook deze snoek zich gewonnen en kon geland worden. Eenmaal op de ‘meterplank’ waar we altijd de vissen mee meten gaat de staartpunt helaas tot net over de 98 cm.

Dit is meteen de laatste snoek van de vakantie en na nog even te hebben gedropshot is het tijd om te stoppen. We kunnen het huisje niet meer in dus gaan we naar het hotel om afscheid te nemen. Daar is de rest ook, en na nog wat geouwehoer over metersnoeken die we allemaal gemist hebben (natuurlijk) weer op naar huis.

De terugreis.

Na iedereen gedag te hebben gezegd gaan we weer op naar de boot die ons naar Denemarken zal brengen. We hebben nu de nachtboot en kunnen dus lekker een tukje doen. De volgende ochtend worden we wakker door een Noorse en vriendelijk klinkende stem. De boot is er bijna en we kunnen nog ontbijten. Dat is helaas een beetje haasten maar wel lekker.

Eenmaal in de auto kunnen we meteen de boot af en op naar huis. In Denemarken is het droog en we kunnen zo doorrijden. Ook in Duitsland hebben we weinig problemen op een kleine file na. Eenmaal in Nederland gaat het snel. Als we bijna thuis zijn nog even lekker eten in een goed restaurant. Wat een mooie week hebben we gehad.

Leon en Evert van Pike Master Lures hebben alles goed geregeld. En wij hebben leuk gevist in het snoeken- en ook zeker het baarzen walhalla.

Tim Koopman