| Vissen in Noorwegen (Deel 5) |
|
Het is al woensdag, wat vliegt de tijd als je op deze plek bent. Ik moet toch wat iets verzinnen om de tijd wat trager te laten verlopen, het is altijd hetzelfde op een vistrip. Je bent er nog maar net of je moet al weer inpakken. De wekker loopt af om een uur of acht. De hevigheid is er al een beetje uit met de regen. Het is allemaal wat rustiger dan de dagen voorheen. Eerst het hoofd uit het raam, goed weer, snel naar de boot en vissen. Bij slecht weer, relaxt wat eten en dan rustig naar de boot. Vandaag is het droog maar de bewolking hangt weer tegen de bergwand, dit beloofd niet veel goeds. Ja, je hebt hier geen keus. Je bent gekomen om te vissen dus vissen zal het zijn! Het valt wel op dat het stukken kouder is geworden dan toen we aankwamen en dat merk je gelijk aan de vangstresultaten. De vis is toch een stukje ondieper gekomen. De dagen ervoor zaten ze op zo’n twaalf meter en nu op een meter of acht. Het is nog steeds droog als we vertrekken en hopen dit zo te houden!?
Eerste wat aasvissen vangen vandaag en dan weer met de dobber de vissen achterna zitten. We beginnen nu direct bij de landtong aan het eiland. Alles is geïnstalleerd en het begint te regen. Regen, regen en nog eens regen. Met bakken komt het uit de hemelsluis. Met de regen komt ook de eerste aanbeet en wel een snoekje van 70 cm die als een wildebeest de dobber met alles wat hij had onder trok.
Hier krijg je het toch een beetje warmer van en ook bij Kris komt de eerste vis zich melden. Helaas kunnen we geen foto nemen door de regen. "Hoe heet hier gróóóóte snoek?"vraagt Kris na afloop van de dril. Als ik het goed heb is het Gjedde volgens de hotelmanager. Jedde is snoek en Gjedde is grote snoek. Dan wordt het hoog tijd dat ik een enorme GGGGJede aan de haak sla, lacht Kris. Het is even droog en ik kijk over de bootrand in het water. Het lijkt wel een mijnenveld waar we in terecht gekomen zijn. Allemaal vlotters van piepschuim die onder de boot door drijven op een diepte van 1 tot 2 meter. Wat kan dat zijn in godsnaam? Kris had gisteren ook een soortgelijk iets weten te vangen. Als we er eentje bovenhalen weten we wat het is, het zijn allemaal kreeftennetjes.
Het lijkt wel een mijnenveld uit een oorlogsfilm waarbij de mijnen op een willekeurige diepte drijven. Hier vissen is waanzin, als je beet krijgt moet je de vis door de vlotters heen leiden en dat is onbegonnen werk… verkassen dus! En dat verkassen, werkt als Kris zijn dobber ingooit en direct wegzakt en blijft zakken. Het is net of hij de aasvis recht in de bek van een snoek werpt. Ook niet de enorme vis waar hij over sprak maar de tekening van de vis maakt veel goed.
We vragen ons af waar Leon en Evert uithangen? Als je over de duivel spreekt, dan zie je… Leon en Evert!! We liggen op de kop van het eiland en krijgen hier wel de nodige aanbeten van zowel de snoek als de baars. "Ik heb er weer één", lacht Kris en drilt een baarsje naar de oppervlakte. Ik sta te kijken hoe groot de vis is en dan… een zware bonk op de hengel waar de baars aanhangt. "Héé, ik heb een snoek aan de baars", roept Kris het uit. Met zijn beide hangen we uit de boot en zien hoe een snoek de baars heeft gegrepen. Je kunt goed zien dat de snoek de baars moet hebben en loopt al kopschuddend met de vis weg. Net een stukje uit een Big Game visfilm waar een haai de tonijn of zwaardvis aanvalt en de visser nadien met een stukgebeten vis achterlaat. Die kan ik niet houden zonder onderlijn, lacht Kris. De PML boot komt dichter en dichterbij… Wat zijn jullie aan het doen, klinkt het? Barracuda, barracuda, lachen we beide terug naar Leon. We leggen het geval snel aan de heren uit en deze blijven even langszij liggen. Je kunt hem toch lang houden, zeg ik verwondert tegen Kris. Op dat moment is het gebeurd, de vis trekt alles los en neemt zijn buit en het dropshotsysteem mee naar de diepte. Door al die drukte heb ik niet in de gaten dat mijn dobber afstand neemt van de boot. Ik neem de hengel in de hand en wacht tot deze ondergaat. De dobber loopt verder weg maar gaat niet onder. De aasvis is dood die kan het niet zijn?? Voor de zekerheid zal ik dan toch maar aanslaan… en ja, hangen. Een klein snoekje heeft de vis binnen. De vis nam de dobber op sleeptouw maar zonder hem onder te trekken, net het zelfde als de dobber op de wind drift. Het is inmiddels avond en de roofvissen beginnen op de ondieptes de aasvis achterna te zitten. Ook Leon en Evert hebben dit in de gaten en komen al jerkend dichterbij. Hé, het is nog steeds 30 meter, schreeuw ik tegen de andere boot. Dit had ik beter niet kunnen zeggen. Als reactie vliegt er een jerkbait richting onze boot. Zie wat je doet, roept Kris tegen Evert die een beetje staat te lachen in de boot.
Dat zal ik ze eens afleren, mompelt Kris en werpt zijn Sizmic Toad naar de andere boot. Hé, dat is een directe aanval op de PML boot, horen we de beide PML-ers zeggen en het "gevecht" is begonnen. In mijn ooghoek zie ik een kikker naar me toe vliegen en wordt een meter van mijn hoofd gestopt. Dat is even schrikken!!! Evert zijn jerkbait zoeft nu ook door de lucht richting Kris. Hé, smeerlappen, hahah!!!! Ik wissel snel naar een zwaar uitgelode shad. Kris doet hetzelfde en we gaan in de tegenaanval. Het is net een maar dan met jerkbaits en softbaits. 2 boten liggen op 10 meter van elkaar en bestoken elkaar met alles wat aan de hengel hangt. Ik werp net naast de boot van Leon en Kris een metertje voor Evert zijn plateau. Er wordt weer wat afgelachen. "Seffens krijgt er iemand een loodkop tegen zijn hoofd en dan is de lol er af". "Ik zal er eens een eind aan maken" reageert Kris en werpt de shad over de boot van de PML-ers. "Oppasseeeeen!!!" klinkt het uit hun boot en we zien hoe Evert en Leon de uithoeken van de boot opzoeken... Kris heeft de shad over de boot gesmeten en laat de shad afzinken. Leon wil de draad pakken en doorknippen. Op dat moment trekt Kris de shad met een ruk omhoog. De shad vliegt uit het water en beland zo in hun boot. Nu willen ze beide de shad grijpen en mijn vismaat rukt weer aan de lijn. Opnieuw stuiven de heren door de boot. Met dit laatste is het offensief gestaakt en kunnen we verder vissen. Het is al aardig donker na dit voorval als Leon en Evert de spullen opbergen en langs komen om te vragen wanneer wij stoppen. "Als ik deze vis heb gevangen stoppen we", spreek ik tegen Leon en mijn dobber verdwijnt langs de boot. Leon trekt zijn boot weg om ons een beetje drilruimte te geven. Op een meter of 3 water is de dril van korte duur. De vis komt voor de lens en dan weer terug. Leon weet nog enkele foto’s te maken als ik hem terugzet. Met de laatste vis sluiten we vandaag af en hopen morgen toch nog een Gjedde te kunnen vastslaan. Koen / Kris Voor het vervolg. Ga naar: deel 6 |




