Vandaag is het zover, de dag dat we los kunnen op het water in Noorwegen. We worden om een uur of 7 wakker door de regen die op het chalet neervalt. De temperatuur is hier 's nachts al behoorlijk koud met een graad of 7- 8.

Thuis in ons vaderland is het 's nachts een graad of 15, een behoorlijk verschil dus. Als we klaar zijn met eten en de handel is inladen, stopt het met regenen en beginnen de opklaringen. De plas waar we op beginnen is Steinsfjorden, een plas van 9 km lang, in vogelvlucht! Dat lijkt ons een enorme plas water en hoe begin je hieraan, eerst de kaart bestuderen met dieptes en ROTSEN!!!.

Die zijn er wel maar gelukkig niet in het vaarwater. Voor zulk een plas is het behoorlijk diep. 33 meter is het diepste punt en dan met onderwater plateaus waar volgens de gids en tevens bootverhuurder nog volop waterplanten staan.

Aan de helling staan we even te wachten tot de gids een boot te water laat, het duurt voor ons allemaal een beetje te lang en als je op elkaar bent ingespeeld ben je in 15 minuten trailerklaar. "Heé, kom zien hoe diep je hier kan kijken... wow, en hoeveel planten er staan", is de eerste indruk van Kris over dit water. Ik sta een beetje naar de betoverende omgeving te kijken en het water is me nog niet opgevallen.

"Wat is dat, nog zoveel planten bij een temperatuur van 7-8 graden 's nachts dat belooft wat", zeg ik tegen m'n maat. "Zeg frisse maak dat die boot in het water ligt, hahaa", lacht Kris tegen de gids die er geen woord van verstaat.

Als de boot te water ligt kunnen we vertrekken, op de dieptemeter is te zien dat het 5 meter diep is en als je over de rand van de boot kijkt kun je makkelijk de bodem zien. We moeten eerst nog onder de brug door en hier staan Noorse vissers te vissen. Echt bekent is het viswater hier nog niet want een dergelijk boot als de onze met al die toeters en bellen... hebben ze nog nooit gezien.

We hebben ondertussen afgesproken om een plateau af te vissen tussen twee rotspartijen op een diepte die afloopt van 1,5 m naar 4 m en dan een steil talud naar 20 meter. In het begin wordt er voorzichtig gevaren en de gaskraan blijft toch even dicht, we willen niet weer het zelfde meemaken zoals in Zweden. Op de plek aangekomen staan er nog volop waterplanten echt niet normaal en dit op een meter onder het wateroppervlak, de jerkbaits worden als eerst ingezet om het water uit te kammen...

Het volgende halve uur is het stil en de twijfels beginnen te komen". Zitten we goed, moeten we niet dieper?!" “Jaa, ik heb een volger gezien" klinkt het plots en Kris kijkt een geschrokken om. “Hoe, hoe groot was die SNOEK?!!" vraagt hij. Ik werp de Buster snel terug in de richting van de volger en m'n reactie op de vraag is: "ZO GROOT" en aan de lijn hangt een snoekje van een cm of 50.

We zetten de drift verder en in de verte zie ik een boeitje of iets liggen". Is dat een nachtlijn of is dat een markering? Kris heeft het nog niet gezien. "Je moet net boven de planten kunnen vissen want ze komen er niet graag uit" en hangt een Kiro aan de lijn. Nog geen twee meter verder hangt ook bij hem een vis aan de lijn.

Als we naast de boei (het is meer een piepschuim drijver) komen trekken we het uit het water. Er hangt aan de lijn een soort flens, wat het is, ik weet het niet? Later zal blijken dat het kreeftennetjes zijn die ze niet meer gevonden hebben. Na een 2 tal uurtjes vissen en toch de nodige vissen plus volgers te hebben gezien komen nu ook Leon en Evert aan. Als reisleiders en omdat dit de eerst keer is met PML-travel moeten ze ook het nodige regelen dus zijn ze wat later.

"Wat doen jullie op ONZE stek", klinkt het van uit de andere boot. "Onze stek, onze stek" reageert Kris. Het wedstrijdreglement zegt dat je 30 meter van elkaar moet blijven". "We zijn weer vertrokken", zeg ik al lachend tegen m'n hengelmaat. Vandaag gaan we eerst de plas een beetje verkennen hoe doe dat het snelst? Met trollen natuurlijk! De pluggen komen boven en we trekken tussen de 3 tot 6 meter en als je af en toe boven 10 m komt kan het geen kwaad. Ik vaar recht op de PML boot af en we maken met de armen duidelijk dat ze moeten plaatsmaken.

"OPROTTEN, OPROTTEN stelletje stekkepezers" schreeuwen we naar Leon en Evert. Als we langs varen wordt er uit beide boten hartelijk om gelachen, de omgeving is indrukwekkend en immens. Op een diepte van 4-5 meter weet Kris 4 snoekjes op rij te vangen en dit alles op een Wolly Deep Diver. Her en der zie je schooltjes visjes om de boot en als we aan de achterkant van de plas komen zien we een mooie rietkraag staan.

De diepte loopt hier op van 5 m naar een meter of 1,5 en dan begint de rietkant. Dit willen we ook weer uitgooien en ik trek de boot achterwaarts naar het riet....planten, planten.....een shadje ligt hier in het water....."hé, Kris hier ligt een shadje" .....planten... En weer vinden we een kreeftnetje.... planten... Big Bandit jerkbait.... planten.... "hé, een Big Bandit????"

"Ik heb een Big Bandit zien liggen", zeg ik tegen Kris en we keren de boot om En jawel we vinden hier zomaar een jerkbait. Hij wordt uit het water gevist en later wel van andere haken voorzien. De eerste vis die wordt gevangen is een baars, er zou hier veel baars aanwezig zijn en dit is er één van.

Regelmatig zien we een schooltje visjes uit het water springen, opgeschrikt door een roofvis. Dat de baarzen ook hier gulzig zijn is te zien als ik een Buster Jerk in de school werp en een baarsje vang dat net zo groot is als de Buster.

Ook Kris weet een baars uit het schooltje weg te vangen en we zien hoe een behoorlijk aantal baarzen mee komt tot aan de boot. De tijd vliegt ook hier voorbij en we varen terug richting helling en steiger waar we de boot voor de nacht gaan stallen. Op de eerste dag 11 vissen gevangen en de grootste 63 cm, we hebben al slechtere tijden gehad.

Morgen dag twee, ik hoop op de big mama’s morgen?

Koen / Kris 

Voor het vervolg. Ga naar: deel 3