Na enkele weken dubben, denken en stressen is het zover…. De vertrekdatum naar Noorwegen is aangebroken, we hebben afgesproken op een parkeerplaats ergens voorbij Zwolle. We vertrekken zeker vroeg genoeg.

Het is vrijdag en dan is de avondspits behoorlijk druk. Na een 2 tal uurtjes rijden,….FILE!!!! Geen probleem, GPS even laten lopen en een andere weg volgen. Ja, dat dacht ik ook!!! Ik heb de GPS niet helemaal laten updaten en dat is nu wel nodig. Allemaal nieuwe wegen en alles is net even anders met wat er op het scherm staat.

Na wat omzwervingen weten we dat we niet op de tijd zullen komen en nemen contact op met PML.“We zien jullie wel op de boot in Denemarken, dit halen we nooit!” vertelt Kris aan de telefoon. “Ja, is goed”, horen we aan de andere kant van Evert. We rijden in blokken van 2 uren en dan neemt de ander het over. Dan kan Kris even smoren (roken).

Het gas wordt er flink op gehouden en na 12 uur komen we aan in de haven van Frederikshaven.5:30h geeft het klokje aan in de auto. Dat is goed gereden als je pas om 10:30h op de boot mag. Dit wordt nog even wachten tot de rest van de groep is gearriveerd. We komen hier samen. PML heeft de tickets en zonder kom je niet op de boot. Er is wel geregeld dat we een slaapcabine hebben en dat is wel zo prettig, ook al is het overdag.

Na enkele uren komen ook de andere mensen aan, tickets afgeven en inschepen.Aangekomen is Oslo rijden we in colonne verder naar het park Tyriheim waar de chalets staan. Het is inmiddels zaterdagavond als we de chalets betreden. Alles lekker relaxt uitpakken en morgen kunnen we!!!

Zondagmorgen is het uur van de waarheid, de dag waar we al weken naar uitkijken en van watertanden….Iedere begeleider heeft een groep van 4 mensen toegewezen. Wij hebben Hans en Arnold en nog twee andere roofvissers. De laatste twee vissen niet zo vaak uit de boot. Het is allemaal een beetje nieuw voor hen. Sturen, dieptemeter in de gaten houden en ook nog eens vissen… Maar ze hebben er zin in!! Hans en Arnold weten hoe ze moeten vissen en dat merken we aan hun vangsten.

Jerken is de opzet voor vandaag, als de vissen willen natuurlijk maar dat merken we vanzelf. Hans weet nu de nodige vissen te vangen ondanks dat hij dit nog niet vaak heeft gedaan. De vissen zijn niet echt los. Ze zitten nog wat dieper dan we gepland hadden. 

We besluiten de snoek te zoeken met slepen op wat dieper water. Forse pluggen lijkt ons het beste … 4-5 meter water maar we vinden geen snoek. Dan maar wat dieper en de eerste snoek trekt aan het belletje. Kris weet ze als eerste te vinden. “Hier heb ik in de zomer ook de nodige snoeken weten te vangen”. Enkele meters verder is het weer van dat, op 8 meter diepte weet hij een snoek te vangen.

Voor de rest van de dag is het mager en we zijn nu al vroeg binnen. Als we de andere mensen spreken is het ook niet zo super geweest en dat is voor ons weer een geruststelling.

We hebben Hans een beetje wegwijs gemaakt hoe hij met de kikkertjes (Senior Toads) moest vissen …Hij wist weer een mooi aantal vissen te vangen, al werpend met de Senior Toads.

De tweede dag wordt er besloten om even samen te komen rond de middag, een kwestie van overleggen waar de snoek zit en de andere vissers in de goede richting te sturen. 

Ook deze dag is geen succes voor het duo Koen/Kris en we hebben het jerken al achterwegen gelaten, enkel nog werpen met de Senior Toads. Bij mij wil het niet lukken wat ik ook doe niets maar dan ook niets werkt!!!Kris weet de snoeken wel te triggeren en vangt zijn vissen wel… 

Na twee dagen vissen heb ik nog maar twee snoeken weten te vangen, en dan te weten dat het vorige jaar van een leien dakje liep. Ik denk bij mezelf dat dit maar een trainingsweek is, voorbereiding op een weekje Musky vissen.

Na dagen vissen op Musky en twee vissen te hebben gevangen heb je een supertijd in Canada, hier krijg je het op en neer als je na twee uren nog geen vis hebt!!!! De mens is een raar iets. Het is al woensdag, wat zal de dag vandaag brengen!? Gisteren was weer een trainingsdag voor mij, een dag met veel mist… 

De mist is hier wel heel vreemd, je ziet geen 15 meter ver en in een vingerknip trekt de mist omhoog en kun je zo naar de andere kant van het meer kijken. Het is net of de wolk wordt opgetild om daarna terug naar beneden te zakken. Dit gebeurt zo enkele malen op een dag.

Als we allen van het water zijn komen we bij elkaar in het chalet om even de vangstgegevens door te geven. Met deze mistige dag zijn de vangsten niet echt super in vergelijking met de andere dagen. Aan de trailerhelling hebben we contact gemaakt met een Noor die ons weet te vertellen dat we beter naar de rivier kunnen gaan…Hij vertelt ons dat de forellen de rivier op trekken om zich klaar te maken voor de winter en de paai.

De rivier bestaat uit een groot bekken en heeft een brede ondiepe strook met daarachter een diep talud naar 25 meter. Als je het talud verder volgt kom je in het diepe gedeelte van het meer….325 meter. Dit alles is op Tyrifjorden en nog geen 15 minuten varen van het kamp. De Noor heeft ook enkele trailerhellingen op de kaart aangeduid en 's avonds wordt er met nog enkele andere vissers plannen gemaakt om deze stek uit te kammen.

De Pml-boys, Hans en Arnold, Jouke en Ben, samen met ons …. De hellingen zijn al snel gevonden. Wel steil maar ze zijn met asfalt bewerkt. Het is wel vreemd als je de boot in het water laat en je ziet de boomstronken in het water liggen, net of je in Canada bent waar ze de bomen via het water transporteren.De rivier is lang en op bepaalde plekken ook zeer diep, tot wel 20 meter water. Maar deze herbergt ook mooie ondiepe plekken waar de snoeken in het voorjaar kunnen op afpaaien, we zien onszelf al staan met de streamer of jerkbait… 

Als we aan de delta komen zien we pas hoe groot dit wel is….een behoorlijke slok water, 2-3 meter diep aan de kanten… De kant lijkt wel een strook van 300-500 meter breed. We zien nog geen andere boot liggen en ik begin al te denken dat de andere weg zijn.

In de verte zien we een klein bootje maar als we dichterbij komen zien we dat het de Lund van Hans is. Verderop zien we de PML –boys. We zoeken direct naar de plek waar de Noor over sprak, het talud af en dan een gat van 8 meter….De informatie klopt als een bus en de Senior Toads gaan meteen over boord!! “Dit moet ik invoeren in de GPS Kris”, is het eerste wat ik tegen m’n collega zeg.

Niet veel later staat hij met de eerste vis in de hand, geen hengelbrekende snoek maar ze liggen er wel.Je kunt ze mooi zien liggen op de dieptemeter, zo van die lange bananen en daarboven een bol van andere vis. Met 4-5 vissen bij elkaar liggen ze meestal.

Nu begin ik ook op dreef te komen en haak de ene na andere snoek. Het is net of ik alleen de hotspot heb gevonden… Bij elke worp krijg ik wel een aanbeet of los ik wel vis…. Dit voorval is de andere vissers niet ontgaan en behoedzaam komen ze dichter en dichterbij … “Het is net een snoekbaars wedstrijd“, lacht Kris. Na enkele uren van stilte weten Leon en Evert nu ook de vis te vangen. 

Koen en Kris

Voor het vervolg. Ga naar: deel 2