| Kunstaas & technieken in Noorwegen (Deel 2) |
|
Ondanks dat het niet onze meest favoriete visserij is, besluiten we om vandaag voornamelijk te gaan slepen met pluggen. We gaan de vis zoeken op half water, zo rond de zes tot acht meter. Op het einde van de dag kunnen we wederom een conclusie trekken: de Snoek zit nog dieper dan acht meter want ook nu blijft het grote succes uit.
Onze vismaten hebben allen dezelfde ervaring als wij. Iedereen vangt wel vis maar het houdt niet echt over.
Sommige besluiten om over te stappen op vissen met een aasvis onder een dobber. Vissen met kunstaas is een vrij actieve vorm van vissen als je het trollen even buiten beschouwing laat.
Dus voor de meeste is het vissen met de dobber een leuke afwisseling na wat intensieve visdagen van jerken en spinnen. Let wel: het vissen met levend aas is ook in Noorwegen verboden!
Steinsfjorden / Tyrifjorden staat o.a. bekend om zijn grote bestand aan Baars. Alex Boom is een fervent dropshot visser en geeft zijn ervaringen door aan de gehele groep. Dat dropshotten en verticalen in een water met een groot bestand aan Baars een super leuke bezigheid is mag duidelijk zijn.
De dropshot lijntjes worden onder zijn leiding voorbereid en de verticaal hengels opgetuigd. Sommige vangen wel vijftig baarzen in een uur tijd!!! De Baars wordt dan gelijk als aasvis gebruikt en aan de takel onder de dobber gehangen.
Doordat de Snoek diep zit, varen we over zo’n tien tot twaalf meter water waarbij de aasvis op zo’n acht meter diepte wordt aangeboden. Snoekvissen met de dobber is over het algemeen vrij statisch maar gecombineerd met dropshotten op Baars heb je eigenlijk continue actie. Is het niet de Snoek die de dobber onder trekt dan is het wel de Baars die actie geeft.
Omdat we met de boot over zo’n twaalf meter water varen, is het wel zaak om de Baars voorzichtig omhoog te vissen. In tegenstelling tot de Snoek kan de Baars (net als de Snoekbaars) zijn zwemblaas niet snel reguleren.
Vis je de Baars te snel omhoog dan komt direct de zwemblaas door de bek naar buiten. Als “Catch and Release” visser wil je dat altijd voorkomen. Rustig omhoog drillen dus.
Door het rustige binnenhalen duikt er met regelmaat een Snoek op de Baars.
Je voelt dan de typische Baars trillingen tijdens de drill, gevolgd door een dreun op je top. Dat je de meeste snoeken dan verspeelt op je nylon onderlijn behoeft geen uitleg. Het grote nadeel van de dropshot montage is dat je eigenlijk alleen met nylon kan vissen. Je hebt namelijk de eigenschappen van nylon nodig om de dropshot montage goed in te kunnen zetten. Een dropshot montage maken van staal- of titaniumdraad zal daarom de montage teniet doen en weinig succesvol zijn.
Het nadeel van deze manier van vissen is dat je het kunstaas maar relatief kort op vijftien meter diepte houdt omdat je na het binnendraaien het kunstaas vrij snel laat stijgen. Je top zo laag mogelijk houden is dan ook maar een tijdelijke oplossing.
Met behulp van de elektromotor laten we de boot de contouren van de bodem volgen. Omdat het vanaf de kant snel diep wordt kunnen we alsnog op werpafstand de kant uitgooien. Leon werpt nog steeds naar de kant en ik besluit om te gaan diagonalen.
Mijn kunstaas huppelt op vijftien meter diepte over de bodem. Ik ben nog geen vijf minuten aan het diagonalen of ik krijg een enorme dreun om mijn top. Ongekend, wat een klap, mijn pols doet gewoon zeer.
Heel even weerstand van vis…..los, shit. “Leon, hoe diep is het hier,” vraag ik? “Nog steeds vijftien meter!” Na deze dreun draai ik mijn kunstaas omhoog, ik wil wel even zien wat hier in gehapt heeft. Ik bekijk de softbait en zie dat er een groot brok compleet weg is gebeten uit het lijf. “Wat is dit voor monster geweest zeg??”
Deze aanbeet geeft ons beide vertrouwen en we besluiten beide te gaan diagonalen. Evert Oostdam Voor het vervolg. Ga naar: deel 3 |

