De gids heeft ons weten te vertellen dat we met zeer klein kunstaas moeten vissen. Ondanks dat het buiten 5 graden vriest, liggen de vissen ondiep, soms op nog geen 20 cm water. En door het heldere water zie je ze van ver komen. En op een afstand van 20 meter zie je hoe de vissen naar je kunstaas komen.

Het plan is om met twee boten een baai af te vissen en daarna even bij elkaar komen om de informatie uit te wisselen. De wind staat goed om de volledige lengte van de baai mee te kunnen nemen. Evert en Ben links van de baai en wij nemen de andere kant. Al snel hebben Evert en Ben vis in de boot.

De omgeving is schitterend! 

Na wat kleinere visjes te hebben gevangen komen we aan komen we op het einde van de baai samen. We overleggen wat we gaan doen en besluiten om het ruime sop te kiezen. We gaan een keertje op zee vissen met licht materiaal! Kris en ik hebben in de afgelopen dagen al op diepte van 25-30 meter water gevist en enkele aanbeten gehad. Ik vind het wel wat raar, je vaart naar een diepte van 30 meter en laat je kunstaas zakken en vangt dan gul.

Bij ons moet je op een wrak vissen of een talud, maar goed we gaan het proberen. Op de gps geven we een route in naar 35 meter diepte. De gaskraan kan open en na 40 minuten varen komen we op de stek. Meteen zien we een grote bol op het scherm van de dieptemeter. Kris laat als eerste zijn aas naar de bodem….

Na enkele seconden is het beneden. “Hangéé!!”, brult hij het uit en de éérste vis heeft zich gemeld. Een gul van 57 cm en dit op licht materiaal, echt een sport. 

Echte sportvis op licht materiaal.  

Kris heeft tijdens het varen zijn hengel klaar kunnen maken en dat scheelt toch weer aan vistijd. Ik knoop er ook een zwaardere kop aan en deze gaat meteen over boord. Direct gevolgd door een aanbeet, ook weer een gul. 

Mooie gul op een vertikaal stokje….

Ook Ben en Evert weten vis te vangen en we horen Ben van meters ver lachen als hij zijn eerste gul weet te vangen. De avond valt hier snel in en op het einde van de dag weten we toch een 40 tal vissen te vangen per boot. De volgende dag is de wind echter gedraaid en zijn de vangsten een stuk minder.

De dagen hierop houden we ons maar weer terug bezig met het vissen op snoek. We zoeken nu ondiepe baaien op waar de benzine motor helemaal getrimd word en de front troller net in het water zit. Met regelmaat wordt er nu vis gevangen.

De kleuren van de jerkbaits komen goed overeen met de echte kleuren. 

Regelmatig volgen meerdere snoeken het aasje en is er toch nog een derde die met het been gaat lopen. Op een gegeven moment steek ik de hengeltop in het water en kijk hoe diep het is…Gemeten vanaf het topoog is het net geen 30 cm diep. 

Snoek volgt de Baby Buster vanaf een 20 meter afstand! 

Je ziet ze mooi uit het riet vandaan komen om dan met alle geweld op de Baby Buster te storten. 

Zulke ukkies geven je hartkloppingen met de boeggolven. 

We varen tussen de fjorden en baaien…. Tot op een gegeven moment Kris iets ontdekt…. “Een groot dik vet beest zit voor ons in het water!!”, roept Kris het uit. Wat kan dat zijn, het is hier 1,5 meter diep… We stoppen de boot en kijken goed rond, op 30 meter van de boot komt hij terug boven. Een zeehond, voor hier zeldzaam. Verder uit de kust komen vaker voor op de rotsen en ondiepe platen. 

Zeehond op de ondieptes tussen de baaien. 

De laatste dagen weten we waar weten moeten zoeken, dit is altijd zo op een weekje vissen in het buitenland. Zodra je weet wat te doen is het tijd om huiswaarts te keren. Vissen in de archipel, een verrijking op zich maar toch weer iets totaal nieuw. Zo is elke vistrip een nieuw ontdekking van kennis en kunnen, een ontnuchtering na al die andere najaarstrips! 

Groeten Koen/Kris.