Het is weer zover, de afreis naar Noorwegen (Steinsfjorden) kan beginnen. Dat dit spannend is mag je wel zeggen, want wij vinden dit altijd spannend…en nu zeker! Je moet weten dat we twee weken van te voren nog niet wisten of we wel een boot hadden of niet.

De week voor vertrek moest Kris zijn nieuwe boot nog gaan afhalen bij de bouwer, alles zou in orde zijn…. Wij moesten enkel nog de dieptemeters en elektromotoren opbouwen. Voor de zekerheid heb ik al de elektriciteit uit de boot vervangen en opnieuw aangesloten, de trailer ook nog aangepast aan de wensen zoals Kris hem graag had gehad. Loopplank en werklamp voor de nachtelijke avonturen en nog andere kleine dingen.

Maar goed, na een weekje nachtelijk werken hebben we boot klaar. Gelukkig maar want vrijdag vertrekken we. Dat scheelt wel met inladen van de auto als je een boot van formaat bij je hebt, dan kan je deze ook helemaal volstouwen en heb je meer plaats in de auto. Zaterdag morgen moeten we op de boot zijn,10 uur vertrek dus om 9 uur moeten we zeker daar zijn. Tot……………

Om 03:00h 's nachts rijden we net over de Deense grens, een kleine heuvel op en de auto trekt niet meer…???? Hij krijgt zijn power terug en hop we kunnen weer verder…ik heb een paar uren geleden nog tegen Kris gezegd dat dit wel een 1^ste klas wagen is, 4x4 en zuinig. De power valt weer weg en ik schakel terug, maar hij wil niet meer en slaat af.

Ik kan nog net op de pechstrook terecht en dit 2 meter voorbij een afrit, en dit alles in dichte mist…. Miljaar!!!!!!!!!!!! Wat nu? Bellen denk ik maar en neem contact op met de politie… Blablabla, je moet naar de Duitse vrienden bellen….ok!

Ik heb een verzekering voor zulke dingen dus we zullen hier naar toe bellen….jaaa, we hebben contact en de persoon zou ons verder helpen. Na drie uurtjes wachten komt de sleephulp ter plaatse, wat er dan door je heen gaat …..dat wil je niet weten??!!

De sleepdienst weet ons te vertellen dat er drie dagen niet gewerkt wordt in Denemarken en zal ons naar Duitsland repatriëren omdat ze hier nog werken in de voormiddag. Laat ons hopen dat dit wel een garage van niveau is en niet zo eentje van hutjemutje! En wat voor een garage, er werkt hier 180 man personeel, er staan hier wel 2000 occasions wagens.

Het probleem is snel gevonden, de werkplaatschef arriveert om 6:00h en we zijn net gedropt door de sleepdienst. De man is zo goed om gelijk naar de auto te kijken en weet te zeggen dat er boven koffie klaar staat en er zetels staan om er even te rusten. Ze beginnen pas om 9:00h aan de wagen te werken. Dat is een probleem, 9:00h moeten we inschepen.

Ik heb al contact gehad met Leon over dit probleem en weet het één en ander te regelen in verband met de volgende veerboot. Om 10:30h kunnen we doorrijden om de boot van 13:00h te halen maar het is nog 3 uur rijden…..weer van dat. Het is net of we niet naar Noorwegen mogen, hier zijn duistere krachten mee gemoeid.

De verzekering heeft inmiddels een andere wagen voor ons geregeld en de taxi zou mij naar de plaats brengen en ik kan de vervangwagen meebrengen. Echter ik kan zelf verder rijden en meld dit af, alles is wel tot in de puntjes geregeld zowel door de verzekering als door PML Travel!!

Ze hebben netjes geregeld dat we later op de avond een andere boot kunnen nemen naar Noorwegen. Na een vermoeiende 36 uren rit komen we zondag morgen aan op het kamp, al de mensen in het PML huisje staan buiten ons op te wachten …

Dit geeft wel een speciaal gevoel een gevoel van verwantschap, echt een goed gevoel van welkom!!! Ze vragen wat we nu gaan doen….”ik denk even rusten en dan alles uitladen. Ja, en dan VISSEN natuurlijk”. Als we de inboedel uitladen zien we de boten vertrekken en van rusten……ik denk het niet!!!!!!

We zitten zo vol adrenaline dat we klaarwakker zijn en we maar één ding willen doen…..de nieuwe boot van Kris met die 75 pk motor aan de gang zwengelen. Aan de helling moeten we echter nog één ding doen en dat is …..de boot dopen!

Dit is voor een behouden vaart en een goede visvangst heb ik me laten vertellen…

Alles wordt onder handen genomen en het grootte moment is aangebroken….de boot kan worden gestart en getest. Beide stappen we in en zie de gedachten bij Kris en mezelf door het hoofd spelen…..RELEASE THE BEAST!!!!!!!!!!!!!!!! En dat dit een BEEST is, jongens wat zit hier een POWER in, en dat voor een boot van 700-800 kg. Na een half uurtje wordt erover gegaan tot de orde van de dag, VISSEN.

Wat kan een goede nachtrust wonderen doen. Gisteren de hele dag als een zombie gevist. Je bent net even wat minder scherp na al dat gerij met de wagen. Als je enkele malen bent daar geweest, heb je toch een beetje kennis en ervaring van afgelopen keren.

Iets wat niet altijd in je voordeel werkt, soms is het beter dat je zonder kennis naar een nieuwe bestemming gaat. De Noor had ons verleden jaar verteld dat de forellen de rivier optrokken in het voorjaar om te paaien en het is nu voorjaar dus het ligt voor de hand dat we daar naar toe trekken.

Op Tyrifjorden is het water 10-15 graden en de vissen zitten volop in de paai, misschien dat de vissen op Steinsfjorden nog net niet aan de paai zijn.

Als we aankomen op de delta schrikken we wel een beetje, in de kom is het water maar net 4 graden en door het smeltwater dat van de bergen komt sleurt het veel rotzooi mee…..

Heldere bomen en stronken komen van de rivier en het water is bezaaid met takken en hout, hier wordt je echt niet vrolijk van. Het is zelfs goed oppassen, je weet nooit wat er net onder water zit. De waterlijn stijgt elke dag met 20-30 cm en op sommige plekken kan je met de boot de bruggen niet onderdoor.

Door het koude water zit de vis ook nog eens erg diep, net even te diep om met de jerkbaits aan te kunnen. Op 30 meter diepte zien we vis en waar we nu varen staat 90 meter water!!!

Na een halve dag vissen besluiten we wijselijk om terug te keren naar het andere meer. We hebben in gedachten om met de streamers de nodige vissen te vangen en op het zicht wat vissen te vangen. Op de eerste stek kunnen we ideaal streameren en de eerste vis komt al snel langzij.

Met de streamer kunnen we net over de planten vissen en hoewel je geen snoek ziet zitten ze er wel degelijk, niet alleen de kleintjes…

Een beetje verder liggen collega vissers Leon en Evert er op los te harken met de jerks. En zo te zien vangen ook regelmatig hun visje…

Het gevaar is, nu dat het water stijgt, en er enkele rotsen net onder de waterspiegel liggen ….We driften er rustig langs en zien dat er al enkele malen de een of andere zijn kiel heeft beschadigd.

Het vissen is niet echt zoals we gehoopt hadden en ook niet zoals in het najaar. Het voorjaar is totaal anders dan het najaar, je moet nu echt zoeken naar vis en de baarsbergen zijn ook nergens te bespeuren… Op bepaalde plekken ligt geen vis op het scherm en vang toch redelijk wat vis.

En het bekende RUN EN GUN vissen zoals we dit kennen is ook niet de methode om snoek te vangen. Als eerste laten we de boot driften op dieper water en werpen we naar ondiep toe, als dit geen resultaat geeft driften we op ondiep water en vissen we naar diep water.

En wat morgen zal zijn …ik hoop dat ze helemaal losgaan. Ook ‘s nachts word er weer gevist, je weet maar nooit wat de snoeken in het voorjaar willen. Er wordt met alles gevist maar zonder resultaat, dit is niet zoals in het najaar waar je ook bij nacht behoorlijk aantal vissen kan vangen.

We laten de nachten voor de rust, slaap en trekken de dag erop terug naar de rivierdelta, waar we de halve dag zullen vertoeven om zeker te zijn dat we snoek zullen vinden. We proberen het met slepen en na enkele uren lokaliseren we de eerste snoek op een diepte van 12 meter.

In de verte zien we een ander bootje dat bezig is met iets het lijkt wel of ze aan het trollen zijn…we besluiten om wat korter bij een kijkje te nemen. We zien al snel dat er geen hengels aan boord staan en dat de ene de motor bedient en de ander een net boven haalt… Plots horen een vreugde kreet over heel de delta….Ik draai me om en zo hoe een enorme snoek in de boot getild word.

De man staat recht in de boot en de snoek komt met zijn kop tot aan de borst van de Noor, de rest van de vis hangt nu naast de boot en we zien duidelijk dat dit geen kleine vis is! We schatten de vis toch rond de 120-125 cm als we de man en het bootje zien + de vis kun je wel vergelijken.

Dat deze niet terug naar het water gaat is weer een ander verhaal … Als de middag zon begint te branden houden we het voor bekeken en kiezen voor een ander onbekend water.

De tegenovergestelde kant van de delta, op de kaart was er ook een mooie baai en tussen de 2-4 meter diep….Het is wel een pokken eind varen! Na ook deze hebben afgevist willen we waar voor ons geld en keren terug naar de ondiep stekken om er op zicht weer snoek te vangen. Het weer is echter super en boven onze verwachtingen, mooi zonnig weer en windstil.

Dit jaar wil het voor ons niet echt werken, slechte vangsten en nog wat andere tegenslagen…”bust a slump” zoals de Amerikanen het noemen. Je doet alles net het zelfde als de andere keren en plekken maar er wil geen vis in de boot komen.

Het beste is gewoon doorgaan en blijven vissen ook al is dit soms zeer moeilijk en komt er een soort van sleur op je af. Gewoon een vakantie nemen en andere stekken verkennen kan de oplossing bieden, andere spijzen toet eten zegt men weleens.

En dit lijkt te werken als we ander stekken beginnen aan te doen, zeer ondiepe stekken die overdag volledig in het zonlicht liggen en waar je de snoeken zo van de bodem kan tellen.

Ook hier zijn we niet alleen, een rubber bootje met twee verse mensen in vissen op …voor hen een normale manier!!!!! Ze vissen met een soort van harpoen, lijkt ons niet de geknipte manier om snoek mee te vangen….

Voor de Noren is snoek dan ook maar wat rommel, een beetje zoals brasem in Nederland… op sommige plekken een pest en op andere een zegen. “Ik denk niet de die snoeken nadien niet terug gezet worden“, reageert Kris. Laat ons maar met de jerks aan de gang, Kris zet de toon aan.

Snel klimmen de getallen de hoogte in, niet de kleppers maar de kleinere vissen en ze vechten voor wat ze waard zijn. Kris weet met de Buster een snoek mee te krijgen uit een rietkraag, enkele meters voor de boot ligt nog een tweede snoekje en maakt aanstalten om de jerk ook te grijpen….

Net als de jerk de tweede snoek passeert schiet uit het niets een derde snoek uit het kruid en valt vol overgave de jerk aan. Dit is allemaal mooi te volgen met het blote oog. “Als er twee honden vechten om een been loopt de derde er mee heen!!!” lacht Kris.

Er zit behoorlijk wat vis op dit ondiep stuk. Ook op oppervlakte aas is het goed te doen alleen missen we er wel wat op, we denken dat de snoeken net even te klein zijn voor de oppervlakte Lures.

Morgen is de afspraak al gemaakt dat we de ander plaat zullen bevissen, hier kunnen de snoeken diep in de ondergelopen bomen en struiken trekken om er te paaien. Ik denk dat we niet allen zullen zijn, de visarenden draaien ook de nodige rondjes op de ondiepe stukken. Maar goed dat is voor morgen.

Na wat geklooi de afgelopen dagen en het verkennen van verder gelegen stekken blijven we op Steinsfjorden. En ondiepe baai waar we meerdere visarenden zien vissen hebben.

Door het stijgende water is het baaitje net wat dieper geworden en enkele dagen terug was dit niet de ideale plek waar je snoek verwacht. De bomen of struiken staan nu net onder de stam in het water en we horen her en der de vissen in de kant kletsen.

We besluiten om uit de boot te stappen en een kijkje te nemen wat het zou kunnen zijn.

Als we nader bij komen zien we een mooie dikke snoekdame met twee mannetjes rond haar door de takken trekken en daar te paaien… We kunnen zelfs naderen tot op 70cm van de vissen en kunnen nu mooi inschatten hoe groot de vis echt is …

“Die snoek moet toch wel een 100-110 cm zijn, de mannetjes zijn al 60-70 cm “weet Kris me te melden. Hij heeft laarzen aan en de vissen komen als het ware tussen zijn voeten door zwemmen.

Ik sta met de camera op een rots en wacht tot de vissen deze richting uit komen….een paar seconden later paraderen ze al voor de camera. Dit is en blijft toch altijd een fantastisch zicht, een dikke snoek omringt door meerdere mannetjes.

Dan moeten hier meerdere mannetjes liggen die uitgepaaid zijn, hongerig en gretig om alles wat in de buurt komt even te inspecteren. Kris is de eerste die een snoek weet te boaten….zoals ze in muskytermen weten te noemen, gewoon een vis landen dus.

Ook wij zijn niet de enige die vis weten te vangen, Evert en Ben zijn ook in de baai en vangen met regelmaat mooie vissen.

De andere boten …net hetzelfde verhaal. Voor de vissen is het geen pretje, de snoek ligt de andere paaiende vis op te wachten in het water en van boven af is het de visarend die zijn zinnen heeft gezet op de vis.

De vogels vliegen af en aan, Duiken van 20-25 meter het water in zelfs tot op zeer korte afstand van de boot. En gaat gepaard met een zware plons die goed te horen is op een afstand, niet één of twee arenden maar op een gegeven moment met 8 vogels zien we ze jagen.

Iets waar menig vogelaar jaloers op zou zijn. Voor de vogels is het hard werken, ze moeten immers een kroost weten te voeden en zo een jong is altijd hongerig.

In de namiddag krijgen we bericht dat er weer iemand moet zwemmen…..Leon heeft zijn PR met 1of 2 cm weten te verbeteren. “Dan zullen we straks weer goed kunnen lachen” is mijn reactie. “Jaaa, water van 15 graden is een omgevingstemperatuur van 25-27 graden ….Ik zal wel even passen”, lacht Kris.

Na een paar uurtjes van stilte begint het weer te lopen …je moet geen drie maal werpen of je jerkbait wordt gegrepen.

Het grote probleem in nu de verzengde hitte, 27graden en geen wind….”we moeten wat rond varen, seffens ben ik helemaal opgedroogd”. Kris hoor ik dit niet gemakkelijk zeggen, het is niet gemakkelijk te warm…maar dit is toch even te veel.

Om een uur of zes komen Leon en Ron en Evert en Ben ons oppikken om de zwemescapades van Leon op film vast te leggen.

De boten van de PML boys zijn behoorlijk snel maar met Kris zijn distroyer kunnen we nog rondjes draaien als zij voluit gaan….Hahahaa!!!

Ook nu kunnen we de uren niet rekken, en de tijd vliegt voorbij. ‘s Avonds pakken we al een beetje want morgen vertrekken we vroegen, de boot van Oslo-Hirtshals is uit de vaart genomen. We nemen nu de boot van Oslo naar Keil in Duitsland, we zitten wel langer op de boot maar de trip wordt wel met 6 uren rijden ingekort.

Het is een cruiseboot en wel met 15 verdiepingen…. Dit alleen al is een belevenis apart en zeker de moeite om eens te proberen.

Dat een boot is om u te zeggen er zit zelf en hele winkelstraat ingebouwd, Alles moet in de steven de boot in en dit alles in een zeer korte tijdspanne.

Op een 40-45 minuten word de boot voorzien van brandstof, voedsel en de cargo word geladen dit is even plannen …. Onder deze omstandigheden zijn er behoorlijk wat aantallen gevangen en meerder meter vissen…

Een trip zoals deze maak je geen tweemaal mee in het voorjaar, mooi weer geen wind en ondanks de ongemakken aan het vertrek van deze trip weer iets om nooit meer te vergeten.

Groeten Koen / Kris