“Wij zullen het leuk vinden om eens met jullie mee naar Zweden te gaan om te snoeken”, is de opmerking van Jouke Jansma en Berthil Bos, tijdens de beurs van het Noorden in de Martini hallen vorig jaar. “Dan moeten we dat eens gaan plannen”, is ons antwoord. De eerste aanzet wordt gemaakt en we besluiten dat het een voorjaarstrip gaat worden.

Enkele weken later belt Jouke met “Goed & Slecht” nieuws. We gaan niet naar Zweden, is zijn antwoord. “Waarom niet?” “We gaan naar Noorwegen i.p.v. Zweden, ik ben namelijk benaderd door een Noorse visgids die met zijn bedrijf het snoekvissen in Noorwegen wil promoten”, is het antwoord van Jouke!”

Na een zorgvuldige planning met veel informatie en foto’s vanuit Noorwegen, gaan we 29 april in de richting. Halden here we come! We vertrekken met zes personen richting Noorwegen: Jouke Jansma (Voorzitter SNB), Berthil Bos (Regio Coördinator SNB), Erik Wiering (vismaat van Jouke & Berthil), Johan Caneel (SNB lid, van het eerste uur), Leon en ik.

Het is even rijden maar dan ben je ook in een prachtig gebied wat vergelijkbaar is met Zweden, wat ook niet anders kan want we zitten tegen de Zweedse grens. De reis duurt ruim 21 uur en we zijn aardig gesloopt als we eindelijk aankomen. Gelukkig zijn we deze reis gespaard gebleven van aanrijdingen dus dat maakt weer een hoop goed. Omdat we zondag redelijk vroeg op de plaats van bestemming zijn, is het een paar uurtjes wachten op de eigenaar van het landhuis.

We gebruiken deze tijd om nog wat te slapen en ons materiaal in orde te maken. Als de huiseigenaar arriveert, krijgen we een rondleiding door het huis. Alles is tot in de puntjes verzorgd, we kijken onze ogen uit! Niets is aan het toeval overgelaten om het ons naar de zin te maken. Hier kunnen we het eerste gedeelte van de trip prima vertoeven.

Ondanks dat we aardig gebroken zijn door de lange reis, besluiten we om toch te gaan vissen. Het weer is heerlijk, weinig wind en een flauw zonnetje, snel de boot en hengels in orde maken want we willen het water op. 

Als de drie boten van de trailerhelling zijn gerold en we richting het meer varen slaat het weer om. Het begint te regen en erg hard te waaien, zo hard dat het vissen erg moeilijk wordt. Wat opvalt, is dat het water hier gewoon bruin is, polderwater om te zien. Een behoorlijke tegenvaller, zeker als je het Zweedse (kraak heldere) water gewend bent. Regen, wind, bruin polderwater, is dit nu waar we zo lang naar uitgekeken hebben?

Tot overmaat van ramp “blanken” we allemaal de eerste middag m.u.v. Berthil die nog een klein snoekje weet te vangen. We praten onszelf moed in dat dit eigenlijk nog steeds onze reisdag is en dat vandaag vissen een extraatje is.

Morgen begint de vakantie pas echt “liegen” we tegen beter weten in. In de avond komt de visgids bij ons op bezoek en onder het genot van een biertje geeft hij ons de nodige tips. Bij het vissen in het buitenland zijn tips van “locals” goud waard en we luisteren aandachtig naar wat hij te zeggen heeft.

Een belangrijke tip die hij geeft (een om te onthouden) is dat je met grote Jerkbaits (tot 25 cm) moet vissen in het voorjaar. Zijn redenering daarbij is: dat de snoek het kunstaas als prooivis kan zien maar belangrijker, dat de snoek het kan zien als een concurrent bij de paai. De vis zal nu agressief reageren op groot kunstaas is zijn motto.

De Jerkbaits moeten tergend langzaam gevist worden en liefst natuurlijke- en oranjekleurtinten hebben. Die informatie is niet nieuw voor ons, die ervaring hebben we al meegenomen vanuit Zweden. Al ons meegebrachte kunstaas heeft wel iets oranje in zich en dat heeft er niets te maken dat het vandaag Koninginnedag is. Probeer het maar eens uit, u zult zien dat het verschil maakt, zowel in Scandinavië als op uw thuiswater.

Op onze eerste echte visdag besluiten we om op de Noord plas te vissen. Gisteren hebben we op het zuidelijke gedeelte gevist en omdat de resultaten daar nog al tegen vielen besluit de gids om nu de Noordelijk plas te bevissen. De plassen Noord en Zuid staan wel met elkaar in verbinding maar doorvaart is niet mogelijk dus we gaan ook naar een andere trailerhelling. Onderleiding van de visgids gaan we het water op.

Alle ervaringen en tips hebben we gisteren bij elkaar gelegd, kaartstudie gepleegd en een visgids die ons de stekken wijst. We gaan knallen vandaag, we hebben er zin in! Ook op de Noord plas is het water bruin, de visgids vertelt ons dat het komt omdat de rivier die in het meer uitkomt bruine grond meeneemt vanuit een veenplas. “Dempen die veenplas!” roepen we. Scandinavië staat toch synoniem met helder water? We willen in helder water vissen, dat maakt juist het vissen zo mooi in Scandinavië omdat je dan kan zien wat er allemaal gebeurt.

Leon en ik besluiten om op de ondiepe platen en onderwater eilanden te vissen. Deze platen liggen ver uit de kant en ondanks dat staat er maar gemiddeld zo’n 1 tot 2 meter water. De andere vier gaan strak tegen de rietkanten aanvissen. Onze ervaring vertelt ons dat, dat niet de meest geschikte manier is hier maar we zullen het zien, omschakelen kan altijd nog. Onze Big Bandits met oranje buiken plonsen in het water en we Jerken ze langzaam binnen. We hebben voor de Big Bandit gekozen omdat deze 20 cm zijn en het de grootste Jerkbaits zijn die we bij ons hebben.

We Jerken totdat we een ons wegen, snel, langzaam, ander kunstaas, niks werkt. We krijgen een dejavu van de EPC 2005. Na een paar uur zonder actie krijgen we er ondertussen echt de sch..t van!We gaan het eens op dieper water proberen.

We zien op de dieptemeter dat de spronglaag op ongeveer tien meter ligt. Rond deze diepte zien we veel vis. Snoek? Snoekbaars? Baars? Omdat we bezig zijn om naast onze Jerkbaithengel (Buster Jerk) nu ook een Verticaalhengel (Flu-Go, vernoemd naar de populaire shad) op de markt te brengen, hebben we alvast samples meegenomen.

Nu de snoek niet wil bijten besluiten we maar om te gaan verticalen. Verticalen in Noorwegen? Met aarzelend vertrouwen laten we onze Sizmic Flu-Go zakken. Binnen een paar minuten hebben we de eerste baarzen in de boot. Eindelijk wat actie, toch een goed shadje die Flu-Go. We komen dan wel om te snoeken maar we hebben eindelijk vis in de boot en tevens de nieuwe verticaal hengel getest. De hengel vist super en voldoet uitstekend.  

Na wat kaartstudie besluiten we om naar een ondiepe baai te gaan. Hier staat een hoop riet, misschien geeft dat de doorslag? Tijdens het varen naar de nieuwe stek genieten we van Kraanvogels en Visarenden die overvliegen. Wat is de natuur hier fantastisch mooi.

Op de nieuwe stek aangekomen blijkt dat we niet alleen zijn als er vanaf de kant opeens een enorme knal klinkt. Jagers! Achter de rietkraag zien we ze door kniediep water lopen. Wat zijn die nu aan het doen? We slaan er verder geen acht op en we vissen door ondanks dat ze met een zuur gezicht naar ons kijken. Misschien willen ze liever vissen dan jagen en zijn ze jaloers op ons?

Plots schoudert een van de jagers zijn geweer. We kijken in de lucht of hij soms vogels ziet die hij wil schieten. Dan haalt hij de trekker over en schiet zo’n vijf meter voor zijn voeten in het water. Een zuil van zo’n twee meter water spat omhoog. Dan valt het kwartje, ze schieten de afpaaiende snoek uit het riet. Wat een debielen zeg! Nu snappen we gelijk waarom ze zo zuur kijken, ze zien ons als “stekkenpezers”.

We gaan maar een stukje verkassen want we komen hier om te vissen en niet om als schietschijf te dienen. Wederom klinkt er een knal en rondom ons heen valt de hagel in het water. Die lui zijn echt knettergek!! We klampen de visgids aan en vragen hem of dat normaal is hier. Hij knikt bevestigend. Een van de doelstellingen van deze promotie trip is om “Catch and Release” te promoten bij de lokale bevolking.

Meer snoek betekent meer (buitenlandse) vissers waardoor het toerisme een opleving krijgt. De gids kijkt met een soort van schaamte de andere kant op, zeker omdat hij weet dat wij sportvissers in hart en nieren zijn en “Catch and Release” hoog in het vaandel hebben staan. Op het einde van de dag pak ik eindelijk een klein snoekje op de valreep, de eerste van de trip, anders had ik weer een “blank” op mijn naam kunnen zetten. Leon heeft minder mazzel, gelukkig hebben we ook nog wat Baarzen samen anders was de dag helemaal visloos geweest.

Twee dagen vissen en we hebben 1 snoek in de boot. Dit hadden we toch niet verwacht en onze motivatie is letterlijk tot nul gedaald. 21 uur in de auto en we hebben al 1 snoek. “Weet je hoeveel snoeken we voorbij zijn gereden om hier te komen?” zeg ik tegen Leon. Hij kijkt me aan met een blik van: “laat me maar even, waar hebben we het aan verdiend?” 

Zaten we nu maar in Zweden, waarom zijn we in godsnaam naar Noorwegen gegaan? Leon is echt een topvisser, fanatiek, gedreven en weet altijd de situatie naar zijn hand te zetten als het eens tegen zit. Ik probeer hem te motiveren met een verhaal over Karpervissers die twee weken naar Frankrijk gaan om er ook twee weken te “blanken”. Ik hoor hem iets mompelen over: “ik ben geen karpervisser”.  

Jouke, Berthil, Erik en Johan hebben het iets beter gedaan. Totaal 6 snoeken, wat eigenlijk ook geen prestatie van formaat is, maar toch. ‘s Avonds zeggen we tegen Jouke dat het niet mee zal vallen om over Noorwegen een positief promotie verhaal te schrijven in de bladen. Wat moet je hier nu van vinden? Berthil spreekt zijn openlijke twijfel uit of hier überhaupt wel Snoek voorkomt.

Ter motivatie stuur ik een sms’je naar onze Belgische vrienden Kris en Koen die op dit moment in Vastervik vissen en vraag hen hoe het daar gaat? Ik krijg te horen dat het daar ook slecht is, wat ons allen toch weer enigszins motiveert. Ook in Zweden gaat het dus moeizaam.

De nieuwe dag begint met regen maar volgens de visgids gaat vanmiddag de zon schijnen en dan zullen de aanbeten toenemen beloofd hij. We zijn benieuwd.Op het moment dat we de Noord plas opvaren is het droog en begint de zon flauwtjes te schijnen. Zou het nu wel gaan lukken? We hebben op de kaart gezien dat er een mooie zijarm is aan het einde van de baai en we besluiten om daar heen te varen.

Op de stek aangekomen kijken we onze ogen uit. Wat is het mooi hier, fantastisch. Gelukkig is hier het water ook iets helderder. Omdat ik gisteren een Snoek ving is vandaag Leon aan de beurt om zijn eerste snoek te vangen. Ik gun hem de eer om de eerste rietkraag te bevissen. Na een paar worpen krijgt hij al een mooie Snoek achter zijn Buster Jerk aan.

Deze Snoek is waarschijnlijk in zijn vorige leven Schele Pos geweest want hij hapt tot drie maal toe naast de Buster. Dit alles gebeurt voor onze voeten en we kunnen alles zien. Met het zien van deze volger stijgt onze adrenaline en ik roep Leon toe: “Hij zit onder de boot, “Figure of eight”, “Figure of eight”. Hij kijkt me aan met een blik: “zou het werken?” In een reflex begint hij met zijn hengeltop diep in het water een acht te draaien.

De snoek schiet onder de boot vandaan en knalt vol overgave op de Buster, hangen!!!! Als kleine kinderen staan we te springen en te lachen want de eerste dikke tachtiger is een feit en mede door de “Figure of eight”. Dit maakt het vissen voor ons nu zo mooi!  Aan het einde van de arm staan er rietvelden, de stengels staan net boven het wateroppervlak.

Deze rietvelden zijn met (bijna) alle soorten kunstaas onbevisbaar want dan zit je om de haverklap vast met je dreggen. Wij zetten hier de Senior Toad in. Deze nieuwe kikker van Sizmic is 5,5 inch lang en uitstekend te vissen met de Texas-Rig manier. De Texas-Rig vis je met een enkele haak met een wijde bocht waarbij de haakpunt verstopt zit in de softbait. Je kunt dan dwars door het riet gooien en vissen zonder dat je vast komt te zitten.

De snoek zit hier tussen want we krijgen de ene aanbeet na de andere. De laatste dag in dit gebied besluiten we om het toch nog een keer op de Zuid plas te proberen. Ondanks de matige middag op de aankomstdag moet het hier toch ook lukken. Het weer is nu goed, dus dat mag geen excuus meer zijn. Gebruik maken van onze ervaringen vanuit Zweden gaan we toch weer vissen op de ondiepe platen en onderwater eilanden, ver uit de kant.

De anderen gaan wederom tegen de rietkanten aanvissen.Onze aanpak: we starten vanaf een diepte van ongeveer zes meter diepte en dan laten we de boot driften op de wind richting de ondieptes tot aan een meter diep. Na zo’n drift steken we de boot zo’n 50 verder op, naar links of rechts en maken dan weer opnieuw een lange drift.

We werpen dan vanuit de boot in een waaier, wat er op neerkomt dat we iedere meter uitkammen naar de aanwezigheid van snoek. We gooien dus 360 graden rondom ons heen. Op het einde van de dag hebben we beide flink wat aanbeten, volgers, spektakel en vangsten gehad. De anderen daar in tegen hebben bijna niets gevangen tegen de rietkragen aan.

Als we hen vertellen dat wij de hele dag continue actie hebben gehad staan ze even verbaasd te kijken. We geven hen onze tactiek van de lange driften prijs en ook zij beginnen te vangen. Voor Berthil was dit een gouden tip want hij had de hele dag nog niets gevangen en na een paar worpen pakt hij een snoek van 107 cm.

Onze inzet wordt die dag ook eindelijk beloond want na een flink aantal mooie vissen, pakken wij ook onze eerste metersnoek (107 cm) van de trip! De eerste paar taaie dagen zijn dan weer snel vergeten. Vanavond gaan we bepakken, morgen reizen we af naar de volgende bestemming van de reis. Volgens de gids zijn daar de omstandigheden beter dan hier. Het vertrouwen is terug!

Op naar de nieuwe bestemming. De reis naar de nieuwe bestemming is gelukkig kort, drie uur later zijn we er. We komen aan bij een hotel. Dit hotel heeft de verhuur van het park in het beheer. Een gastvrouw heet ons keurig welkom en wederom is de ontvangst bijzonder netjes. We krijgen de sleutel van ons onderkomen en we vertrekken naar het park.

Hier staan houten chalets en deze zien er keurig uit, zowel van binnen als van buiten.  We krijgen dit keer twee huizen en Jouke komt bij ons in het huis. De anderen drie nemen het huis aan de overkant. Snel leggen we onze spullen in het huis en we gaan direct onze visspullen in orde maken want we hebben inmiddels besloten dat we toch nog wel even een middagje willen vissen.

Het nieuwe meer ziet er fantastisch uit want je kunt vanaf de veranda het meer al zien liggen.Nadat de drie boten gereed zijn vertrekken we gezamenlijk naar de trailerhelling. De gastvrouw van het hotel heeft ons uitgelegd waar we zijn moeten. We hadden toch iets beter naar haar uitleg kunnen luisteren want de helling is niet, 1, 2, 3 gevonden.

Een vriendelijke Noor wijst ons uiteindelijk de weg naar de helling door voor ons uit te rijden. Als dank geeft Berthil de beste man een fles Jenever, die natuurlijk zijn geluk niet op kan.Het weer is fantastisch, eindelijk. Snel het water op. De visgids laat door omstandigheden verstek gaan dus we zijn de laatste dagen op ons zelf aangewezen.

Leon en ik hebben inmiddels al de nodige ervaring opgebouwd door onze Zweden trips en de rest van het team hoef je ook niet meer te vertellen hoe ze moeten vissen, dus het komt vast goed. De visgids heeft nog wel wat stekken aangewezen op de waterkaart dus we weten globaal waar we de vis kunnen verwachten. Het weer is helemaal super. De lucht is strak blauw, geen wolkje aan de lucht en er staat een klein briesje. Niet de ideale omstandigheden om te snoeken zou je denken maar het voorjaar is super koud geweest hier.

Vorige week lag er nog ijs op het meer. Op de bergen, die rondom het meer staan, zie je op de toppen nog sneeuw liggen. Een fantastisch gezicht, vooral als je in je T-shirt staat te vissen. We besluiten weer om de Zweden tactiek toe te passen. De boot ligt op een diepte variërend tussen de vier en de zes meter en we gooien richting het ondiepe.

Onze Jerkbaits belanden dan precies over het talud waar er zo’n meter water staat. Als je dan binnen Jerkt krijg je de aanbeten want zodra ze de rand met scheiding diep / ondiep passeren is het raak. Vrijwel direct pakt een ieder de nodige snoeken waaronder sommige een paar negentigers.

De voorgaande dagen in het moeizame Halden gebied zijn gelijk vergeten. Na een paar uur vissen houden we het voor gezien en we gaan huiswaarts. Na het eten bespreken we de tactiek van morgen. Op de ochtend voor vertrek komen we alleen nog even samen en drinken een kop koffie. Alles staat klaar en we hebben het nog even over de persoonlijke records van een ieder want van dit meer komt namelijk de recordsnoek van Noorwegen.

Dus het record wat scherper zetten lijkt hier niet onmogelijk. Met een gekke bek besluiten we dat diegene die zijn record verbreekt in het meer moet zwemmen. Het water is echter rond de 5 graden dus dat zal afzien worden maar je record scherper zetten is altijd leuk…Vol goede moed gaan we het water op. Leon en ik hebben het vaak gehad over waarom het zo vaak tegen zit met vissen.

Vele malen hebben we voorgesteld om het vissen voor gezien te houden en bij wijze van grap een nieuwe hobby te kiezen, punniken bijvoorbeeld. Dit besloten we vaak na een koude winter dag als de vangsten weer eens tegen zaten. Lekker warm naast de kachel een punnikwerkje maken. Vandaag denken we dus niet aan punniken. We zitten te knallen en de ene na de andere dikke vis komt in de boot. Wat een water zeg. Vandaag zit alles mee.

Het weer en de vangsten, alles komt hier samen met een perfect resultaat. Het meer is erg groot maar zo nu en dan komen we toch even bij elkaar en informeren naar de vangsten. De vangsten zijn goed vandaag maar er hoeft nog niemand te zwemmen. We vissen gevarieerd, Jouke, Berthil en Eric vissen met allerlei soorten kunstaas en Johan vist vooral met softbaits.

Wij vissen nog steeds met de grote Big Bandits en niet zonder succes. Ik vis soms met de Buster Jerk maar Leon vist stug door met de Big Bandit en al snel loopt hij qua vangsten ver uit op mij. De tip van de visgids om met groot kunstaas te vissen is toch een waardevolle geweest. Leon is helemaal in goeden doen en volgens mij heeft hij zijn moeizame start in het Halden gebied al lang vergeten.

Ondanks dat het voorjaar is, vissen we niet alleen op de ondieptes. Ook hier passen we de 360 graden tactiek toe. Als de boot op zo’n vier meter water drift en je gooit 360 graden rondom de boot vis je al gauw op zo’n zes tot acht meter water diepte. Dat deze tactiek werkt blijkt op het einde van de dag. Met de Big Bandit, die toch niet dieper gaat als een metertje, mits je hem gelijk start na het inwerpen, pak ik een snoek van 1.12 cm op zo’n acht meter diepte.

Ze zijn los en komen hem dus gewoon halen vanaf de bodem of misschien wel van half water, wie zal het zeggen. Belofte maakt schuld want deze tactiek levert mij een nieuw PR op. De zon is al onder, het is al redelijk fris en water van net 5 graden nodigt niet echt uit om te zwemmen. Gelukkig heeft Berthil een handdoek meegenomen.

Jouke probeert me nog vaderlijk op andere gedachten te brengen maar ik heb zoiets van “een man een man, een woord een woord”. Terwijl ik me sta uit te kleden op de trailerhelling staat de rest al met de camera’s in de aanslag. Even mezelf opladen, aanloopje en met een enorme plons los ik mijn belofte in. Bij terugkomst na deze visdag praten we met z’n allen even gezellig na.

Een ieder is het er nu wel over eens dat dit een uniek water is. We hebben veel en vooral grote vissen gevangen. Ondanks dat Bethil en ik alleen metervissen hebben gevangen heeft de rest het ook goed gedaan want een ieder heeft al hoge negentigers gevangen. Moe maar voldaan vallen we in slaap en dromen alvast van de dag van morgen. 

Leon heeft een lijst gemaakt van alle deelnemers met daarop de gegevens over de aantallen en de lengtes. Per dag loopt dit op, zowel in aantallen als in lengte. Wij als Pike Master Lures hebben voor de uiteindelijke winnaars een paar kleine prijsjes beschikbaar gesteld. Een beetje competitie strijd is altijd leuk ondanks dat we hier op vakantie zijn en echt voor de fun vissen. Op dit moment staan Jouke en Leon op kop met de aantallen en ik sta op 1 met de lengte.

Vandaag de laatste dag dus we kunnen nog het een en ander wijzigen aan de huidige stand.Wederom zijn de vangsten van vandaag super. Over de gehele trip bezien hebben we alle Zweden records verbroken, zowel in aantallen als in lengtes. Vooral het hoge aantal negentigers is groot. Sterker nog, bijna alle vissen die we vangen zijn groot. Op een paar snoeken na begint de gemiddelde vis pas vanaf de tachtig centimeter. Het zou mooi zijn als Leon vandaag ook nog even kon zwemmen.

Van zwemmen komt het niet maar hij pakt wel een metervis. We hebben nu drie meters in de boot gehad. Altijd lekker als je tijdens een trip een metervis vangt want dat geeft toch altijd net even dat extra. Op het einde van de laatste dag sluiten wij altijd af met ons ritueel, “de laatste worp”. De laatste worp is dus nooit de laatste, vele worpen zullen dan volgen tot het uiteindelijk echt de laatste worp is. Het is altijd moeilijk om afscheid te nemen als je op een buitenlandse trip bent.

Je weet dat je naar huis moet maar diep in je hart wil je blijven, zeker op dit water. Uiteindelijk zit het kunstaas in de koffer en varen we naar de helling. Nu we weten dat het echt over is ga je, je lichaam voelen. Beide houden we niet van trollen, we zijn beide actieve vissers en we hebben de hele week staan Jerken, dat ga je dan echt merken na zo’n week actief vissen.

Bij aankomst op het park rekenen we gelijk de totale score uit van een ieder. Jouke en ik eindigen beide op een gedeelde eerste plaats qua aantallen. Ik had vandaag met 18 snoeken een topdag en heb daarbij Leon op een haar na ingehaald. Als team zijn Leon en ik ook op de eerste plaats geëindigd. We hebben ons visitekaartje afgegeven.

Ondanks dat het een fun competitie was blijft het leuk en is het goed voor je zelfvertrouwen, zeker als je weet dat onze “tegenstanders” een aardige naam hebben in de hengelsport wereld.Na het eten gaan we onze spullen bepakken voor de terugreis. Het zal weer een lange rit gaan worden maar we hebben nu wel lekker de tijd om de revue te laten passeren.

Onderweg bekijken we nogmaals de foto’s en filmmateriaal van de vangsten en de omgeving. Over een ding zijn we het unaniem eens. Hier gaan we nog heel vaak vissen! 

Evert Oostdam