| 14 dagen in Noorwegen |
|
Hieronder volgt een kort verslag van 14 dagen vissen op de Tyri- en Steinsfjorden waar ik in de periode van 2 juni tot en met 16 juni gevist heb. Het is een heel avontuur geworden omdat ik de trip in mijn ééntje gemaakt heb. Het is een van mijn mooiste vis ervaringen geworden tot nu toe.
Ik had me voorgenomen om gedurende mijn 14 daags verblijf in Noorwegen het vissen op snoek af te wisselen met het bezichtigen van de mooie omgeving. Door het vissen is van dat laatste helaas niet veel gekomen… Eerste week: Bij aankomst aan deze twee indrukwekkende meren zag het weer er goed om in te vissen. Bewolkt en af en toe wat regen. Dit klaarde echter op en de eerste echte visdag, zondag 3 juli, werd het zelfs behoorlijk warm. Ik viste voornamelijk op de Steinsfjorden. Echt veel heb ik op de eerst dag niet gevangen. Een paar kleine snoekjes en een baars op jerkbaits en rubber kikkers. Alleen ondiep tot zeer ondiep. Leuke sport op licht materiaal. Je ziet de vissen op het aas afduiken. Wat mij opviel op die eerste dag, was dat ik in het open water geen activiteit zie. Dit in tegenstelling tot wat mij eerder verteld was over deze wateren. Wat ik er wel bij moet vermelden is dat het in de weekenden behoorlijk druk kan zijn op het water met andere boten. Dit zou een nadelige invloed hebben op het vissen, iets wat later ook zou blijken. Na het weekend werd er op het meer, behoudens een enkele local, alleen door vissers bevaren. In de ochtenden startte ik met het afvissen van een grote plaat variërend in diepte van 2 tot 6 meter. Omdat de meeste vissers over deze plaat heen varen naar de rest van het water is dit stuk het beste in de ochtend. Met behulp van mijn elektromotor viste ik dit stuk geconcentreerd af. In het diepere water, tussen 3 en 6 meter diep, viste ik voornamelijk met softbaits Ondieper vis ik met jerkbaits. Naast dat ik de nodige vissen ving kreeg ik ook veel volgers en missers ( op de softbait zit slechts één dreg ivm het diep slikken van het rubber). Je ziet veel vis bij de boot en je ziet ze ook het op het kunstaas duiken. Heb je er eenmaal een gehaakt dan kun je ze tot zeer diep in het water zien weg zwemmen. Springen doen ze ook vaak. Hierdoor los je er wel eens een, maar het spektakel vergoed veel. Steeds als er een boot dicht voorbij vaarde was het een tijdje over met de actie. Vandaar dat de elektromotor en zeer waardevol hulpmiddel was om goed de juiste stekken te benaderen. In het open water vol gas met de benzinemotor en op een honderd meter van de stekken verder op de elektromotor. Naast dat ik deze stek afviste heb ik dagelijks nog enkele andere stekken bezocht en bevist. Dit heb ik gedaan met de bedoeling er in de tweede week vol tegen aan te gaan omdat de weersvooruitzichten in die week er beter uit zagen. De hoge temperaturen van de eerste week waren niet echt lekker om in te vissen. De meeste vissers beperkte zich dan ook tot het vissen in de ochtend en avond. S’ Ochtends startte ik om 8 á 9 uur tot een uur of 1 en 's avonds van 18 tot 23 uur. Langer door vissen kon ook want echt goed donker werd het niet, je ben immers een stuk noordelijker dan Nederland en je gaat langzaam richting de midzomernacht. Fysiek is het echter behoorlijk zwaar. Aan de Tyrifjorden heb ik twee middagen besteed met het zoeken naar mooie stekken. Hoewel ik enkele zeer interessante stekken bezocht heb op dit meer heb ik heb ik niet veel vissen gevangen. Het is me te uitgestrekt en een op veel plaatsen was niet veel leven in het water te bespeuren. Het vangen van een vis zou hier een veel grotere opgave worden als in de Steinsfjorden. Ik ving tot dan toe steeds ongeveer 7 á 8 vissen per dag. Echt grote vis was er tot nog niet gevangen door de aanwezige vissers. Als je meer tijd in de Tyrifjorden steekt kom je vast en zeker vis tegen.
Tweede week: Na die eerste week begon er toch iets te knagen aan mijn vertrouwen. Ik heb me al die tijd goed vermaakt met elke dag vissen tot 85 cm. Echter na een groot aantal kleine kamikaze snoekjes wil je toch graag een keer iets vangen dat wat groter is. Ik had hier op zaterdag over gesproken met een paar Duitse vissers. Zij hadden tot dan toe de meeste vissen gevangen, waaronder enkele meter snoeken. Omdat ze alle vis netjes levend terug hebben gezet kon ik het met deze gasten goed vinden. Een van het vertelde me dat ik gewoon nog niet tegen een goede vis aangelopen was. Ik viste nagenoeg op de zelfde stekken en met de zelfde jerkbaits. Ik kon zelf ook niet verklaren wat ik fout deed? Met hernieuwd vertrouwen ben ik die middag gaan vissen. Ik wist in drie uur 10 vissen te vangen tot net over 80 cm. s’ Avonds ben ik naar Oslo geweest, een mooie gezellige stad met veel leuke terrasjes en cafés. Na een paar uur heb ik het wel gezien in mijn eentje. Dit is vooral leuk met vrienden. Op zondagochtend ben ik er vroeg bij. Meteen maar naar de stek gevaren waar ik de dag ervoor geëindigd ben. Na een paar worpjes knalt er een vis op de tot dan toe vis loze Belly Buster. Met 90 cm de grootste van de trip tot dan toe. Na nog een paar worpjes los ik er een en vang ik een kleine vis. Ik ben nu al een week elke dag aan het vissen en mij armen zijn wel toe aan wat lichter vissen. Je kunt dan natuurlijk gaan trollen, echter dat levert veel minder vis op dan werpen. Ik besluit om maar eens een verticaal hengeltje met een 4601 Abu reeltje in te zetten. Met deze lichte combinatie met een kleine geel zwarte Buster Jerk heb ik op zaterdag al lekker gevist en gevangen en het is veel fijner voor je armen na al die dagen jerken.Na drie worpen krijg ik een aanbeet. En wat voor een. Eerst is het alsof ik vast zit. Dan begint er log iets aan de hengel te rukken. Ik weet de vis langzaam dichterbij te krijgen. Het gevecht speelt zich nu bij de boot af. Tot wel 4 keer weet de vis onder de boot door te duiken en moet ik met de hengel een eind het water in om de vis te volgen. Na een kwartier drillen kan ik de vis landen. Omdat ik de jerkbait niet zie trek ik een handschoen aan. De eerste keer heb ik de vis meteen goed te pakken onder de kieuwen. Reel vrij, hengel neer en een tang pakken. De jerkbait zit dwars in de bek ik maak en een foto van en komt hij komt er zonder problemen uit. Even boven het meetlint houden…. 1.10 meter!!!! Snel terug in het water houden. En met de andere hand de camera pakken. Omdat ik alleen ben kan ik geen man-met -vis-foto’s maken, dus dan maar een plaatje van het vast houden van de kop. Beter een slechte foto dan een dode vis. Een nieuwe PR, ongelofelijke dril en voldoende motivatie om de resterende 5 dagen er echt tegenaan te gaan. De rest van de week liep het als een trein. Door de aangenamere temperaturen was het nu mogelijk om de gehele dag te vissen. De wind was op komen zetten wat het zicht in het water wat bemoeilijkte. Ik ving er echter niet minder om. Gedurende die laatste dagen wist ik nog een vis te vangen van 1.02 en 1.07 meter. Daarnaast nog een flink aantal 80ers en 90ers. In totaal heb ik tussen 100 en 120 vissen gevangen. Aanbevelingen:
Met vriendelijke groet, Frans Oomen |
